حق نسخه‌برداری (کپی رایت)

----------------------توجه: استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع مجاز است.

۱۳۸۹ خرداد ۲۲, شنبه

فوتبال در کشور کم فوتبال

این کانادا اون جورها هم بی فوتبال نیست. این جا برزیلی‌ها طرف‌دار برزیل هستند، ایتالیایی‌ها طرف‌دار ایتالیا، مکزیکی‌ها طرف‌دار مکزیک، انگلیسی‌ها طرف‌دار انگلیس، کره‌ای‌ها طرف‌دار کره و ژاپنی‌ها طرف‌دار ژاپن. کانادایی‌هایی که خانواده‌هاشان صد‌ها سال است در کانادا زندگی می‌کنند هم گاهی طرف‌دار تیمی می‌شوند.
امروز نسرین پیشنهاد داد برای تماشای بازی آمریکا و انگلیس به بار برویم و من هم پذیرفتم.  به سمت باری نه چندان دور از خانه  که می شناختم روانه شدیم. بار بسیار شیکی بود. نیمکت‌های کنار دیوار هر کدام یک مونیتور داشتند. یک تلویزیون بزرگ هم در وسط بار بود. آن طرف‌تر یک میز بیلیارد را کنار زده بودند و میز و صندلی چیده بودند و یک دستگاه ویدئو پروژکتور تصور را روی دیوار سفید روبروی میز می انداخت. بیست دقیقه به شروع بازی جا برای نشستن نبود. مجبور شدیم که از یکی از کارکنان بخواهیم برایمان صندلی بیاورد تا جلوی ویدئو پروژکتور بزرگ بشینیم. بیشتر حضار طرف‌دار انگلیس بودند و حتی لهجه‌ی بریتیش‌شان معلوم می‌کرد که انگلیسی اصیل هستند. اما آمریکا هم طرف‌دارانی داشت. مثلا خود من. چه تجربه‌ی جالبی بود این تماشای فوتبال در بار. داد و فریاد و جیغ تمام فضا را پر کرده بود. خیلی بهتر از تماشا کردن در خانه بود. این بیچاره کارکنان بار هم که مثل مرغ پرکنده از این طرف بار به آن طرف می دویدند و سفارش می گرفتند و سفارش ها را تحویل می دادند.
خلاصه به دوستان خارجه توصیه می شود که اگر فوتبال را در بار تماشا نکردند، یک بار امتحان کنند.  من لذت بخش بودن آن را تضمین می کنم.
از نسرین بی نهایت ممنونم که این پیشنهاد عالی را داد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر