حق نسخه‌برداری (کپی رایت)

----------------------توجه: استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع مجاز است.

۱۳۸۹ مرداد ۲۲, جمعه

صندوق سرمایه گذاری پر خطر (Venture Capital)

صندوق سرمایه گذاری پر خطر ی به اختصار صندوق ریسکی [اصطلاح فقط مخصوص این پست] به صندوقی گفته می شود که از صنایع و طرح های نوپا که در گذشته آزموده نشده اند و نیز بنگاه های کوچک با توان بالقوه، حمایت مالی می کند. این حمایت مالی در قالب وام های و تامین اعتبار است. البته کار به همین جا ختم نمی شود که وام داده شود و اقساط آن اخذ گردد. بلکه، صندوق در نحوه ی انجام و مدیریت پروژه ها و تجارت بنگاه های وام گیرنده نظارت و حتی دخالت می کند.
شیوه ی کلی انجام کار به این شکل است. متقاضی وام، طرح خود را به صندوق ریسکی ارائه می دهد. صندوق ریسکی کارشناسان معتمد خود را برای مطالعه ی طرح به کار می گیرد. پس از تایید سودآوری طرح و بودجه بندی آن، صندوق تصمیم می گیرد که در هر فاز از کار، مقداری از اعتبار یا وام را پرداخت کند و این پرداخت منوط به انجام درست فاز قبلی است.
هر بانکی نمی تواند یک صندوق ریسکی باشد. چرا که دارا بودن توانایی ارزیابی پروژه ها و ایده ها نیاز به متخصصین خود دارد. به همین دلیل صندوق های ریسکی نیز وام های همه منظوره پرداخت نمی کنند و به چند حوزه ی تخصصی محدود می شوند. مثلا در ایران، بانک توسعه ی صادرات یک صندوق ریسکی است که اعتبارات مورد نیاز در زمینه ی صادرات کالا را تامین می کند. 
صندوق های ریسکی بسیار کمتر از سایر بانک ها، درگیر مساله ی ریسک اعتباری هستند. چرا که شناخت بیشتری از مشتریان حوزه ی تخصصی خود دارند. از طرفی باز هم نیاز دارند که اندازه گیری ریسک اعتباری خود را اندازه گیری کنند. بنابراین، در بحث رتبه بندی مشتریان خود احتمالا مشکلات کمتری دارند ولی از باب محاسبات و تحلیل های مربوط به ریسک اعتباری، همان مسائل و مشکلات بانک ها را دارند.
اجرای موثر طرح بنگاه های زود بازده، به وجود چنین واحدهایی وابسته است. خلا وجود صندوق های ریسکی باعث می شود که اعتبارات در جاهای مناسب هزینه نشوند. در این صورت، بازگشت سرمایه به دلیل عدم سیستم مناسب رتبه بندی، کند یا متوقف می شود و اعتبارات موجود از بین می روند. سپس در مرحله ی بعدی، امکان تخصیص اعتبارات به بنگاه های زودبازده وجود نخواهد داشت.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر