حق نسخه‌برداری (کپی رایت)

----------------------توجه: استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع مجاز است.

۱۳۹۵ خرداد ۴, سه‌شنبه

نمونه‌ای از دخالت‌های دولت در دانشگاه‌های دولتی

در ادامه‌ی پست قبلی، یک مثال دیگر از دخالت‌های دولت ایالتی تگزاس در امور دانشگاه‌های دولتی ایالت می‌آورم. طبق لایحه‌ی ۵۸۸ قانون آموزش دانشگاهی تگزاس موسوم به قانون ۱۰٪، دانش‌آموزانی که در ۱۰٪ برتر دوره‌ی ورودی خود در دبیرستان قرار گیرند، به طور اتوماتیک در تمام دانشگاه‌های دولتی ایالت پذیرفته خواهند شد. این قانون یک استثنا دارد که مربوط به دانشگاه تگزاس در آستین است که این درصد را به هفت کاهش می‌دهد. 

چرا این قانون وضع شده است؟
این قانون در دهه‌ی نود به منظور رفع تفکیک نژادی در دانشگاه‌های تگزاس انجام شده است. تفکیک نژادی در دبیرستان‌های تگزاس و البته بیشتر ایالت‌های جنوبی هنوز کم و بیش وجود دارد. این تفکیک به دلیل محدودیت‌های اقتصادی خانواده‌های اقلیت نژادی صورت می‌گیرد. اقلیت‌هایی نظیر آفریقایی تبارها یا لاتین تبارها در محله‌های خاصی زندگی می‌کنند و طبیعتا ترجیح می‌دهند به دبیرستان محله‌ی خود بروند. لازم به ذکر است که این اقلیت‌ها سنتا در مشاغل کم درامد مشغول با کار هستند و در نتیجه نمی‌توانند به مدرسه کمک زیادی بکنند. در حالی که در محله‌هایی که افراد طبقه‌ی متوسط و بالای جامعه زندگی می‌کنند، مدارس کمک زیادی از والدین دریافت می‌کنند و بنابراین بودجه‌ی بیشتری دارند، با وجود این که کمک‌های دولتی به مدارس محله‌های کم درامد بسیار بیشتر است.
قانون‌گذاران تگزاس در دهه‌ی نود تصمیم گرفتند که با وضع این قانون دست دانشگاه را در ایجاد تفکیک نژٓادی ببندند. در نتیجه، ۱۰٪ بالایی یک مدرسه‌ی آفریقایی‌تبار، می‌توانند به بهترین دانشگاه تگزاس بروند. شاید بسیاری از افراد با این روش موافق باشند اما به نظر من این روش کمک چندانی نمی‌کند. دانشگاه‌ها معمولا آخرین جاهایی هستند که می‌توان در آن تعصب نژادی یافت. اگر در دهه‌ی نود دانشگاه تگزاس آستین خالی از رنگین پوستان بوده است، دلیلش را باید جای دیگری جست. ثانیا، این قانون عامل اصلی کم بودن دانشجویان اقلیت در دانشگاه‌های خوب تگزاس را از بین نبرده است. هنوز بسیاری از دانش‌آموزان دبیرستانی که بین این ۱۰٪ هستند، به دلیل کمی درآمد تصمیم می‌گیرند به دانشگاه ارزان‌تری بروند، که طبیعتا بدون این قانون هم می‌توانستند به آن دانشگاه بروند. به نظر من این قانون تنها کاری که می‌کند این است که کسانی که می‌توانند از دانشگاه پذیرش بگیرند را اتوماتیک به دانشگاه می‌فرستد و مقداری از کار اداری مربوط به پذیرش می‌کاهد. اما اگر همین دانشجویان تقاضای کمک مالی داشته باشند، احتمالا باید همان مقدار کار اداری را انجام دهند.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر